Der Text

Wie schön isch Niederhünige, bis ufe höch ids Holz.
Umgäh vo dunkle Tanne, de Buren ihre Stolz.
U we’s afaht hustagele, rüefts us em Hohwald scho
guggu, der Früehlig isch ja wiedercho guggu guggu hallo!

Mir Lüt vo Niederhünige, mir wärche gärn u tou!
Doch hei mer de Fürabe, de singe mir de ou.
U gly chunnt us em Hohwald scho, es Echo früsch u froh,
guggu, der Früehlig isch ja wiedercho guggu guggu hallo!

Mir Burelüt vo Hünige, hei prächtigs Veh im Stall!
Hei Heu bis gnue u Fueter, u Garbe ohni Zahl.
U drum tüe mir ou singe, zum Gloggeglüt so froh,
guggu, der Früehlig isch ja wiedercho guggu guggu hallo!

Wär kennt nid z'Niederhünige, dä uralt Lindebaum,
wo jedes Jahr tuet blüeje, im schönschte Früehligtraum.
Wie mängisch hei mir gsunge, u gjutzet dert so froh,
guggu, der Früehlig isch ja wiedercho guggu guggu hallo!

Die Partitur